Korkma sana yazdıklarım kot montunun cebinde...
Sıra sıra selviler dağılmış yerlere.
Boyu devrilmiş sonunda tutmuş bedduaları bir ananın..
Cam gibi tuz buz olmuş duygularım.
Duvarlara dörtlükler tükürdüm.
Sokak köpekleri uzandı kelimelerimin arasına.
Sınıyor hayat öyle değil mi biraz?
Hayır tutamam ellerini artık.
Solgun geçen yıllar kanser gibi dört yanımı sarmışlar..
Doğru! Sık ye, çok uyu, spor falan...
Devam et hayat sana güzel.
Mide yakan poğaçalar gibi bana hayat.
Doymamış duygular, tok tutuyor biraz.
Gözüm görmesin seni! Ne halin varsa işte...
Bundan sonra toplu taşıma araçlarına yalnız binerim.
Biliyormusun? Ben aslında bir el feneriyim.
Sen anlayamadın hepsi bu..
Bu saatten sonra
Bütün yarışmacı arkadaşlara mutluluklar dilerim...
Hepsi bu.
©uğurünver
U