Gecenin karanlığında,
Çıkmaz bir yoldayım.
Artık bazı şeyler umurumda.
Saat tam onu vurduğunda,
Aklım gider onun boşluklarına...
Çıkmaz bir sokaktayım.
Rüzgarlı hava ve soğuk..
Durmaktayım ayakta öylece.
Zamanı da durdurmuşum, yavaş hareket ediyorum.
Söyleniyorum kendi kendime,
Bir çeşit bilmece.
Dileniyorum kendi hayatımı kendimden.
Bana onu geri ver.
Sesleniyorum uzaklardaki gölgeme bilmeden.
Bana onu geri ver.
Biliyorum olmayacağını ama yine de
Bana onu geri ver.
Kokluyorum kendi heveslerimi.
Kokluyorum hayallerimi.
Kokluyorum seni.
Kimse yokken havayı yokluyorum.
Yavaş yavaş farkediyorum yaşamadıklarımızı.
Yaşayıpta mutlu olamadıklarımızı.
Uğrunda savaşamadıklarımızı.
Ortada yoksun.
Sonra yine izin veriyorum hayallerime.
Sanki dudaklarımız hergün birleşmişçesine.
Gülümsüyorum.
Mutlu oluyorum.
Yukarı bakıyorum karanlık gökyüzüne.
Bulutlar arasından yıldızları görüyorum.
İzin veriyorum sırtımdaki kanatların çıkmasına.
Gökyüzüne doğru süzülüp kayboluyorum.
©sarımtrak
S