Yine bir şiire senle başlıyorum bu gece
Yine satırlarıma sığdıramayacağım seni biliyorum
Hiç bir kelimeyle anlatamayacağım
Ne kalemimin gücü yetecek seni yazmaya
Ne hasta kalbim ağrısız bitirecek seni
Haberin olsun diye söylüyorum
Seni çok seviyorum
Her hecemde sen düşüyorsun ağzımdan
Belki bir daha gelmeyeceksin geri
Belki bir daha duyamayacağım huzur veren gülüşünü
Ama sana olan sevda hiç bitmeyecek
Uzaktan öyle usulca seveceğim seni
Umudum olmadın belki ama
Sen hep bendeydin hep yüreğimdeydin hep sendeydim
Hayalini görüyorum küçücük bir tebessüm oluyor yüzümde
Usulca uzanıyorum sana sonra kayboluyorsun
Sakın yanlış anlama ağlamıyorum
Sadece seni biraz daha çok seviyorum
Gece oluyor resmin açılıyor telefonda
Sonra bir damla gözyaşı damlıyor yüzüne
Sonra bir damla daha bir daha derken
Gözyaşımda boğuluyorsun
Hayalin resimlerin derken sabah ezanı okunuyor ve ben yine duama senle başlıyorum
Ve sen yine yoksun biliyorum
Ama olsun ben yinede seni çok seviyorum
Güzel olan karşılık beklemeden sevmek değilmi
Yıllar geçsede içinde büyütmek değilmi aşk
Belki yetmiyor ama
Özlemi, hüznü ve aşkı hiç ayrılmadan beraber yaşıyorum
Sen bilmesende hiç dokunmadan sesini duymadan seviyorum
Senden başkasını sevmeyecek kadar nasıl seni sevmişse
Sensizliğede dayanacak kadar da güçlüdür yüreğim
Ama sen en iyisi seni sevdiğimi hiç bilme, bilme..
?@ELFİDA__GİBİSİN
E