Bendeki seni bilme!
Sararan bir yaprağın dökülme gününü beklemesi gibi.
Beklemiyorum çaresiz ümitlerimi.
Yanan bir mumun eriye eriye tükenmesi gibi.
Erimiyorum günden güne.
Yokluğun koymuyor artık.
Anladım ki özlemek sevmekten daha güzel.
Hasretinin verdiği o heyecanı varlığın veremez.
Bilme bu bendeki seni.
Bildiğin zaman değeri düşüyor.
Bendeyken daha kıymetli , daha samimi.
Gözlerim senin gibi bakıyor.
Hayatı umursamıyorum.
Akışına bıraktım zamanı.
Zaten yaşayacaklarımı yaşadım.
Ölüyüm bir mezarı bile olmayan.
Ucu ucuna yetişiyorum herşeye.
Ruhunu teslim etmiş bir bedenim var.
Aynı acıyla vurulanlara anlatacaklarım.
Ne baharlar gördüm sevgisiz.
Senin gibi bakıyor gözlerim.
Ağlamıyor , incinmiyor.
Bakarken daha sevimli , daha görkemli.
Ya bu çaresiz ellerime ne demeli.
Tutacak bir dalı kalmadı.
Soğukta üşümüyor , sıcakta yanmıyor.
Dokunma hissini kaybetti.
Sadece yük taşımaya yarıyor.
Ne demeli bu çaresiz ellerime.
Bu sevdayı sürükleyemedi ama.
Şimdi daha güçlü , daha hünerli.
Aşk
Filmlerde güzel.
Şarkılarda anlamlı.
Kitaplarda kıymetli fakat.
Yaşarken hiçte öyle olmuyor.
Onu kendine uyduramazsın , kendini de ona.
Kopuyor işte bir gün inceldiği yerden.
Bitiyor hiç olmamışçasına.
Geriye hatıralar kalıyor.
Onlarda unutuluyor yıllar sonra.
Aşk
Her an yakınımızda duruyor.
Uzanmaya gerek yok nasıl olsa buluyor herkezi.
Başta çok şirin gözüküyor.
Sonra yakıyor ciğerlerini.
Ama o da kalmıyor.
Belki daha verimli , daha kasvetli.
Bendeki seni bilme.
Bilme diyorum işte bilme!
Ne sendeki güzelliği sevdim.
Ne de kendimi vazgeçilmez buldum.
Nasıl olsa bir gün herkez yaşlanıyor.
Aynı kalmıyor o görüntüler.
Sarılınca iki kalbin birleştiğini sanıyordum.
Boşmuş bunların hepsi.
Sen gidince anladım birer birer.
Bilme bu bendeki seni.
Bildiğin zaman değeri düşüyor.
Bendeyken daha sitemli , daha güvenli.
Bendeki seni bilme!
Bilme bu bendeki seni.
Bilme..
T