özlem dertti beklemek zordu
belki kim bilir herkez gelecek
ama kıracağız gönlümüzün şu
zincirlerini dinecek gözümüzde
kırgın yaş kalmayacak ve umut
yeniden canlanacak derin saklı
gülüşler için bırakacağız zamana
mutluluk denilen bir adım gerisinde
ömür yıl sene bilmem kaç bahar tükendi
takvimler yaprağı kısa sararır düşünce
yağmurun damlası sessiz hüzünlü veda
güneş bir başka doğuyor sanki vurgun
hayat hatalı biz insanlar gibi sanmam
hasreti bağrımıza bir kurşun ah deşsin
ama gerçek şu ki özlemek ölüm gibi bir
şey varlığımız sonsuz kaderi yaşatıyor
son damlasından kalbim bir çöl gibi
kim gelip geçtikçe Kum gibi ezdiler
dağıldı hayalleri sessiz ayrılık denli
can veren Rabbim alanda o yüzden
özlem bitsin hasret lik sona ersin ki
öbür tarafa dargın gitmeyelim oysa
belli değildir insanın ne zaman öleceği
adımızı okumadan şu amel defteri işte
özlemek acı çekmektir
acı çektikçe ölüm gibi
C