Bilmiyorsun..

Bilmiyorsun...
Göz bebeklerinde dönüyor dünyam
Beni bir türlü görmeyen göz bebeklerin...
Şimşekler çaktığında kan çanağı beyazlıkları,
Yağmur yağdığındaysa,
Çiğ damlasının dallardaki hali bizzat
Akıtamadığım yaşların kipriklerimde esir düşüşü.
Gökyüzüm alev aldı senden sonra ,
Sen yine bilmiyorsun...
Gözlerinde ki dünyam akıtıyor lavlarını içine
İçim cayır cayır yanıyor hasretinle
Vazgeçmek kolay olmadı hiçbir zaman
Aslında ;
Çoğu zaman istemedim vazgeçmeyi.
Yok oldum belki
Senin yokluğunda..
Lakin ;
Var olamadım tekrardan
Küllerden tekrar doğmak diye bir tabir vardır ya
Kor oldum ben işte orada.
Evet birşeyler eksildi ,
Eksildi de
Ne önemi kaldı ki
Senin gidişinin ardından geriye
Benden bile bir ben kalmamışken..
Onlarda içilen bir fincan kahvenin sonunda ,
Kırk yıl hatrı kaldı ,
Bende ise seni düşlediğim
Uykusuz geceler...
Bilirsin eğer bir gün çalarsan kapımı ,
Yine bir gülümsemene yenileceğim.
Ben bu oyunu baştan kaybettim.
Ben bu oyunu sana kalbimi tamamen adadığımda kaybettim.
İşte o günden sonra kalbimdeki tüm çıkışlar iptal edildi senin uğruna...