Bilmeden yaşıyoruz, arşın enini boyunu.
Hiç kimse hesap etmiyor, yolun sonunu.
Kimi hayata elini verir, kaptırır kolunu,
kimi sabır eder, hiç kaybetmez umudunu,
kimi de kahreder kendini yitirir soluğunu.
Yani görmeden yaşıyoruz, önümüzü arkamızı.
Boş işlere yorup, inciltiyoruz kafamızı.
Sağa sola kaptırıp harcatıyoz hakkımızı,
Bir türlü anlayamadık, melek ile farkımızı.
©yılmazönür
Y