Gönül Gülüm....
Ben Sana bin dörtyüz yıl uzakta olan
Ve günah okyanusunda boğulan bir kulum
Ya Rasulallah bu satırlarım Sana olan hasretimden
Bu satırlar bu gün hıyanette en ileri olan
Ümmetinden
Bir güne daha başlıyor kalpler Sensiz...
Bu günümüz yaklaşık yüz yıldır sessiz
Ne sahip çıkabildik Senin emanetine
Ne ulaşabildi ruhumuz Senin şehrine
Kalplerde zikir tükendi Ya rasullah
Kalpler bu gün ters döndü Mekke'ye
Hayberliler bastı kalbimizin Sen kokan bahçeleri
Yahudanın gözü kaldı gül ektiğin şehirde
Sözüne yalan sıçrattılar Ey Allah'ın rasulü
Bahçelerimiz de soldurdular ektiğin gülü
Artık ayaklarımız varmıyor şehrine
Karnımız doydu ruhumuz aç kaldı gülüşüne
Biz ümmetin olamasak ya Rasulallah
Kıyamette kimin için olacak şefaatin
Biz Seni unutursak ya Habiballah
Kıyamette unutmaz mı bizi de Allah
Ya Rasulallah....
Unuttuğumuz için affetsin bizi Allah
Biz bu gün hem Seni hem mekkeyi unuttuk
Kudüsün adını sildik yusuf gibi kuyuya gömdük.....
Ya Rasulallah biz şeytanı dost edinen
Ruhuna günah işleten kabrine küsen
Seni izlerken Seni kaybeden ümmetin olduk
Biz önce paraya köle sonra insana kul olduk
Ya Rasulallah...
Ben Sana bin dörtyüz sene uzak kalmış ümmetinim
Ben Sana bu gün hıyanette en ileri gelenim
Seni unuttuğumuz için affetsin bizi Allah
Bahçende solan güller hatrına...
Affetsin bizi Allah
D