En çok bu zamanlarda koyuyor sensizlik.
Sırtında soğumuş
terlerin
Gözlerinde yorgun bir özlemle düşüyorsun ya yollara.
Belli belirsiz bir gölge gibi
Hiç kimselere değmeden akıp gidiyorsun ya bir su gibi
Vitrinlerde bakışlarının buğusu
Ayak seslerinde Öksüz kalmış bir türkünün namelerini sürüyorsun ya.
İşte o an utanıyorum kendimden
Sana uzak düştüğüm için.
Hiç bir günah tan korkmadan binlerce isyan büyüyor içimde
Açın kapıları
Yanmak nedir görsün cehennem.
İskenderun isyan görsün.
Bir kuru dal değilmidir bir cehennem yaratan.
Ben yangın ormanları büyütüyorum içimde.
Yüreğimin mağmasından birer şerrare gibi binlerce söz düşüyor avuçlarıma.
Kahretsin yanarken büyüyen bir ateş topu yum işte.
Uçuruma yuvarlanan bir kar tanesi gibi
Haykırdığım bir çığın altında eziliyorum
Yüreğim bir dinamit kuyusu.
Kendimi parçalıyorum
Sana Hoşçakal!!!
Emin Barut
©eminbarut
E