yeniden doğdum
bir
kozalakla...
kamet getirdi hayat
toprağın kalbinden...
dikenli çöllerden
yeşerdi umut huzurla...
büyüttüm kendimi
bir
çam ağacının göğsünde...
mayısın onsekizinde
sabah vakti
kavrulmuş rüzgârda serinledim...
kırılmış dalların hikâyesiydim önce
o gün tohum oldum
bekledim...
grinin içinden beyaza yürüdüm
çiy tanelerine büründüm
bir
hanımeli kokusunda...
ve yeniden doğdum...
bir
kozalakla…
©.üzmbuğusu
.