Üç mamud, kurdu bir darağacı ne acı
Dikelttiler sehpaya, ufacık karıncayı.
Biri oldu minbere bir süleyman söz aldı
Huysuzlandı kedisi, sevmeye domuzlandı.
Karardı kalabalık, bir an çekildi köşeye
Koydular karıncayı, kocaman bir şişeye.
Kıçından uydurdular, kıytırıktan bir töhmet
Emeli çöp çalmakmış, gelde bunu idrak et.
Saklandı kara gece, bembeyaz bir buluda
Dibi kara tencere, kaldırıldı amuda.
Zemzemle yıkandı pazı, doğradılar kofiye
Yağınca isli yağmur, herkes döndü sofiye.
Ne yalancı bir dünya, bir acayip fırdöndü
Tökezleyince taşa mamud, düştü keli göründü.
Bir şair tiryakiyim, her renk şiir yazarım
Uçunca bazen aklım, göğe çukur kazarım.
Şu gök göğün altında, ne yatan şairler var
Şimdi her birinin kemiği, bir kızılderelide aksesuar.
m.tiryaki 20.03.2017
M