Ben dünya kürresi, Türkiye karyesinde.
Erzurum ilinin, Pasinler ilçesinde.
İsmi önemsiz, cismi değersiz, bir aciz,
Çaresiz ve kimsesizim ahir ömrümde...
Ben fakirlik vatanının, gam deryasında,
Horluk kaftanının, rezillik sarayında,
Çalgılardan ney kemanlara mest olmuşum,
Ben padişah olmuşum çileler tahtında...
Ruhum aşk ateşinde mahbubi peresttir.
Aklım kaderin silsilesiyle gelgittir.
Yatağım diken yorganım kirpi derisi,
Dünya ise bir bana hep ters ve teresttir...
Bana gelen derdü gamın dermanı yoktur,
Ruhum acı içinde ayyaş ve sarhoştur,
Anladım ki dünya kahpelerin dünyası,
Feryat figan içinde intizar'ım çoktur...
Ay geçti yıl geçti ızdırab'ım geçmedi,
Didemden süzülür kan'lar yüzüm gülmedi,
İçtim kezzap suyunu mezem ise ateş,
Bu aymazlık dünyasında dert eksilmedi...
Her bir zerresiyle dertli benim bedenim,
Yerlere göklere sığmaz benim kederim,
Ben bi çare garibim kimsesiz bir kulum,
Hüzünlere esir çileye müzdaribim...
©muslimarsl
M