Ben bir adam sevdim.
Sesinde taşıyordu yorgunluğunu.
Kimseler görmemişti, kismeler sorgulamamıştı, göz ucuyla bile bakmamıştı çökmüş omuzlarına.
İnsanların mühim işleri vardı, insanlar anlık mutluluklar uğruna harcıyorlardı tüm zamanlarını.
Kimsenin kimseye ayıracak bir bağı yoktu. Herkes gizli bir sır gibi kendilerine saklıyordu gönül bağlarını.🍁
Bir adam sevdim ben, telefonun bir ucuyla nefes alışıyla tanıdığım.
Kalbinin yorgunluğunu avuçlarımın içinde hissettiğim, öyle şefkatli, öyle sabırlı ve öyle hisli yaklaştığım güzel bakışlarına.
Attığı adımları derinliğini, içi yanarken yüzüne vuran o kış serinliği, uykusuz gözlerindeki mağrurluğunu...
Kalabalıklar ortasındaki yanlızlığını, bir Ahmet Kaya şarkısında duygularını, bağlandığını gördükçe kaçtığı, kimsinin görmediği hatta kendisinin dahi bilmediği o küçük mütevazı kalbi...
Herşeyini hissettiğim bir adam sevdim ben. O adam ki pırıl pırıl göz bebekleri.
Herkesten gizlediği o göz bebeklerinde sakladı beni.
O adam ki, gezegeni taşırdı gözlerinde, bilmezdi.
Bir ağlasa iç yangını alır başını giderdi günler geceler boyu...
Bir anlık tebessüm etse, kaçardı tüm karabulutlar içimden.
Sesiyle gülerdi dünyanın tüm acı yanlarına..
©hiraizerdş
H