Çirkindi, güzel sayılmazdı
Sessizdi, istesede konuşamazdı
Kimsesizdi, kimse aramazdı
Hep içinde bir umut taşırdı
Gece gündüz etrafta dolaşırdı
Yerdi çöpte bulduğu kadar
Derdi bugünde olduğu kadar
Uzandığı yer olurdu yatağı
Aramazdı rahatı yada sıcağı
Issız sokaklar bir ana kucağı
Gökte binlerce gece lambası
Uyurdu, uyumaya parası yeterdi
En çok onun günleri benzeşirdi
Bir avuç sokakta Bir ömür geçirdi
Dört mevsiminden haberdar
Yağmurlar bitince, yağar kar
Sonraki bahara kaç gece var
Yaşamanın en basiti ona gelmişti
Üşüyünce ısınmış, acıkınca yemişti
Yaşarken de yaşamışsa aksaklık
Güneş doğar bu gecede biter demişti
En kolayıydı sanki onun yaşadığı
Tek olayıydı sanki onun yaşadığı
Yaptıysa eğer bir yanlışlık
Söylemedik arkadaşlar
Sessiz kaldık...
©opapa
O