Sessizce oturdum bir merdivenin,
son kalan iki basamağında.
Tükenmişliğin yorgunluğu saçlarımdan akıyordu.
Ağrının şakaklarıma birer balyoz darbesi gibi indiğini hissediyordum.
Her biri ölüm darbesi ile eş zamanlı.
Onbir yılın ölümünü taşımak yorucu geliyordu.
İçimde ölen duygularımın mazrına göz yaşımın damlaları şahittir.
Her gündüzün ve gecenin toplanan acısını yaşamak nedir bilirmisiniz...?
©nasipbügür
N