Elleri sigara tutan adam...
Parmaklarını yüzüklerle donatmış...
Gözlerini kaçırmış insanlardan ,
Duygularını saklamış iki kapaklı defterlere...
Huzuru maviye ,
Hayatını gömmüş gecenin karanlığına...
Belki de gecenin tek lânetiydi ;
Karanlık...
Zirâ onu bu kadar kaçınılmaz yapan ,
Başka bir sebep olamazdı...
Uykusuz bilmem kaç gece...
Kül tablasında unutulan birkaç paket sigara...
Yağmura gizlenmiş göz yaşları...
Şarkılara gömülmüş hayaller...
Ve penceresinden bıraktığı küçük notlar...
Bütün sessizliğini bırakmış orada...
Duman soluyan ciğerleri...
Ve sesinden fazla titreyen elleri...
Yolculuğunu tamamlamış ,
Yorgun kalpli biri gibi...
Hayata kustuğu kinini ,
İçinde bitmeyen çığlığıyla örtpas eden...
Öyle bir adam işte...
Kırık cam parçaları üzerinde ,
Kanayan ruhunu anlatmış
Uçuşan şiir küllerinde...
SIRADAN BİRİ...
I