Güneş ufukta alçalırken, gökyüzü alev alev, Bir akşamüstü sessizliğe bürünüyor her yer, Kuşlar yuvalarına dönüyor, yapraklar hışırdıyor, Yel esintileriyle hüzünlü bir şarkı fısıldıyor.
Uzaklarda bir caminin minarelerinden ezan sesi yankılanıyor, Dua sesleri yükseliyor gökyüzüne, Bir an için dünya duruyor sanki, Huzur ve dinginlik kaplıyor her yanını.
Eski bir evin penceresinden içeri bakıyorum, Ocakta yanan ateşin ışığı odada titriyor, Bir aile sofrada oturmuş, akşam yemeği yiyor, Yüzlerindeki mutluluk kalbimi ısıtıyor.
Bir parkta çocuklar oyun oynuyor, Salıncaklar sallanıyor, kahkahalar havada yankılanıyor, Masumluk ve neşe dolu bakışları umut veriyor, Yarınlara dair güzel düşler kurmamı sağlıyor.
Akşamüstü güneş batarken, gökyüzü renk cümbüşüne dönüşüyor, Turuncu, pembe, mor tonları birbirine karışıyor, Doğanın bu muhteşem güzelliği beni büyülüyor, Kendimi küçük ve önemsiz hissediyorum.
Yavaş yavaş karanlık çöküyor etrafa, Yıldızlar tek tek parlamaya başlıyor, Ay ışığı gümüş bir örtü gibi dünyayı kaplıyor, Her şey sessizliğe gömülüyor.
Bir akşamüstü daha sona eriyor, Her gün gibi bu da bir son, Ama her son yeni bir başlangıç demek, Yarın yeni bir gün doğacak, Yeni umutlar, yeni düşler getirecek.
©hasanbey.
H