Bir an unutabilsek içimizde bir çarkın
Hep karın gurultusuyla dönmekte olduğunu
Bir an sıyrılabilsek ufak hesaplarımızın
Çirkinleştiren matematiğinden
Sevdalarımız yarına bırakmaya layık
Aşklarımız göksel olurdu
Bir an istemesek daha fazlasını
Israrla merak etmesek sonrasını
Yeminlerimiz daha sahici
Pişmanlıklarımız daha cılız olurdu
Bir an aramasak her yabancıda kendimizi
Kendimiz gibi anlasak her ferdimizi
Düşmanlıklar çocuk oyunu
Kader ortaklığı ittifakımız olurdu
Bir an insanı aşıverseydik
Havadan hafif semalarda dolaşıverseydik
Temaşamız muteber olurdu
Ölüm beyhude bir keder olurdu
Bir an sığırverseydik kapladığımız hacime
Dolanmasaydı anlam kelimelerden bir sicime
Yola koyulmak kolay olurdu
Karanlıkta tebessümümüz ay olurdu
Niçinsiz sevebilseydik getirmezdik sonunu
Fakat bilmek mümkün değil başka yolunu
Yitirince bir kez yaşamanın onurunu
Kalemle kolayca ismimizi karalayabilseydik
Ne ciğerde hava nefes değil
Ne bu beden bir kafes değil
Çevirmek kum saatini heves değil
Ademin kurmaca kolunu söküp atabilseydik
©opapa
O