Ne yapsam eksik kalıyorum
Kaç kere düştüm bilmiyorum
Her yerimde kırıklar tamiri imkansız
Cam misali paramparça
Kalp misali onarılmaz
Oysa böyle olmasını ben istemedim
Öldürmek istemedim
Yıllarca hüküm giymek istemedim
Soğuk duvarların göğsünde uyuyarak
Ve kendimi inandırmaya zorladığım
Neşeli şarkılar mırıldanarak
On üç yıl yedi ay on gün
Volta atmak f tipinde
Tel örgülerin acılara
Zoraki yorgan biçildiği bir yerde
Her hafta ziyaretçileri geliyor arkadaşların
Adımı söylemeden emekli olan
Gardiyan şemsi amcanın
Tek gözyaşı döktüğü yetim çocuğum ben
Ana baba abla abi
Bir mezara girdi arabanın içinde
Bense camdan ekine fırladım
Çile çeksin diye
Hergün her dakika her saniye
Diş sancısından beter bir ömür
Bir an evvel bitiverse ...
©yetimşair
Y