Alçaklardan seyrederdi dünyayı
Bi dünya yürek vardi göğsünde
İnsanları sevmezdi pek
Bir de sensörlü lambayı
Uyurdu erkenden
Korkuyordu birazcık karanlıktan
Sevimliydi,ufacık
Anlatmayı dene kendisine,anlamazdı
Çok korkmuş insanlardan belli
Yine de severdi bazılarını belki
Mutlu olurdu ufak şeylerden
Kim onun gibi olmak istemezdi ki
Çok şey istemezdi insanlardan
Sevselerdi biraz
Herkes gibi olmak isterdi
Sevmese de herkesi
Kısacıktı boyu
Alay ederdi insanlar
Mutluydu halinden belli
Bazen de sıkkın
Yanlış insanlar tanımış çok kere
Hep kendini kötü hissetmiş yok yere
Sonrası var bunun yeni insanlar
Belki kahraman güzel insanları bulur,anlar
Yeni tanıdı şair kahramanı
Normalde aşk siirleri yazardı lakin
Kahraman hekederdi bir kaç dizeyi
Ufacık da olsa ilgi beklerdi
Ş