O

bir atom kadar sürer boşluğumuz

Sen ben değilsin
Bakarken kendi pencerenden hayata
Sadece kendi ufak hesaplarınla cebelleşiyorsun
Elin omzumda yüzün bana dönük
Bir ihtimal ilgili de olabilirsin
Fakat hiç dolmayacak bir boşluk ayırıyor ikimizi
Bugün yollarımız yan yana
Yarın ayrı olabilir
Ben yokken de öğrenirsin yaşamasını
Elzem değilim nefes almana
Sadece iyi geliyoruz birbirimize
Avuntusuyuz tek başınalıklarımızın.
Bazen kelimeler tükeniveriyor
Apansız bir yaz sağanağı gibi
Başladığı acelecelikle kayboluyor.
Birbirimizin zihin pınarında
Çözünüyor düşüncelerimiz
Geride avuçlarımız boş kalıyor
Seninle iki yarı uyumlu iki yapboz parçasıyız
Bir arada duruyoruz ama yanlış birşeyler var
Anamın evladı değilsin
Başka bir kundakta yetiştin
Başka yollardan yürüyüp bu meydana çıktın
Sevdim seni bir parça
Sırtının yıkılmazlığına güvendim
Ama biliyorum dostum
Potansiyel bir boşluksun belki düşman
Mezera girmeden çok öncede
Hep yalnızdım ben
©opapa