Bir gönül bahçesinin içinde
anıt gibi durur öfkem içinde
o huzuru bulur gökyüzünde
anım sarsın elim kaleminde
gözlemci tutarsın içinde
baş harflerini arasın diye
hatırlarsın ilk siirim defterinde
silgi elimde silmek istediğinde
bana hiç sorma defterim nerede
kalbini açtığında anıt gibi sözlerinde
bir sayfa açtım kendime sende
yazma sakın bana defterim nerede
unuturum adını mısralarında gizelme
bir avuç toprak olurum unuturum seni diye
©aşksın_sen
A