Bir bardak çayımı aldım
Yeryüzünü seyre daldım
Köşede bir erkek
Elinde güzel bir çiçek
Beş dakika geçti geçmedi
Güzel bir kız belirdi
Bizim erkek heycanlı
Çiçekleri ise arkasına saklı
Tam cesaretini topladı
Belli ki kızın yanına varacaktı
Lakin ileride bir erkek daha
Koştu sarıldı kıza
Bizimkisi çiçekleri attı arkaya
Gözü yaşardı
Yüzü kızardı
Onlar gidene kadar dimdikti
Onlar gidince
Kavak ağacı gibi yere serildi.
Koştum yanına
Kaldırdım bizimkini
Hüngür hüngür ağlıyor
O an abisidir deyiverdim
Bizimkinin ağlaması yavaşladı
Abisidir dedi
Sonra ayağa dikildi
Sağol abi dedi
Çiçekleri yerden aldı
Koştur koştur kayıplara karıştı.
©simtar
T