Kaderin sillesindeyim, bu aralar
Bana vurmaz hüzünler, artık
Ve sevdalar bende kalmaz .
Ne vakit birini sevsem,
Billirdimki bir aşk daha gidecek yüreğimden .
Adını anmasamda,
artık yanlizlığım vardır benim .
Cehpelerime gizlediğim
Sen gidince çıkardığım,
Senden çok benim olan acılarım var .
Bir rüzgar esiyorsa eğer ,
Durmam karşısında
Nasıl ki ağlamayı senle öğrendim ben,
Bunuda hayat öğretti bana derim.
Ve nezaman bir dost yüzü , bir dost gülüşü görsem ,
Ardımı döner giderim hemen .
Bundandır sırtımdaki yaraların sebebi.
Artık yüreğim sesiz, viran bir sehirdir,
Ve çok savaşlar verdigindendir
Böyle yıkık viran olmuş durusu ondandir.
Düşüşü hayatta sesinin kısıklığı dan,
Şimdi terk edilmiş bir şehir
Alevler içinde yangın yeri.
Bakma böyle yoksul durduğuna ,
Bakma böyle birkaç kişi kaldığına ,
Yüreğimde bir vatandi önceleri ama,
Sen gittikten SONRA hepsi bitti ...
©öyküm
F