Şu gök, güneş, yıldızlar.
Hiç mi vazgeçmez yaşamaktan.
Hiç mi çekmez ağır acılar.
Hiç mi korkmaz aydınlıktan.
Göğüs kafesi parçalanmaz mı mehtabın.
Oluk oluk kanamaz mı gökkuşağı.
Gözünden yaş gelmez mi karanlığın.
Keder nedir bilmez mi kutup yıldızı.
Bir ben mi bilirim yıkılmanın yolunu.
Harabe gençliğin buhran doluşunu.
Tapar gibi saymanın acı sonunu.
Bir ben mi bilirim gülüşlerin ardındaki doluyu.
©bilaloruç
G