çiçek olmak isterdim ben anne,
yanmazdı bu kadar canım.
üstüme bassalar da toprağımdan koparsalarda acımazdı canım.
nefesim kesilirdi, bir köşede belki de
bir defter de kuruyup kalırdım öylece.
belki yalanlara belki masumluklara ortak olurdum ama canım yanmazdı anne.
boynu bükük kalırdım öylece,
ama canım yanmazdı anne.
belki defalarca önümden geçerdi,
bir bakmazdı rengime, kokuma, sûretime...
öylece geçerdi, defalarca önümden.
bir boynu bükük çiçeğin hasret kaldığını,
bilmezdi de bu kadar canım yanmazdı anne.
içim parçalandı ah bir bilse!
bilmiyor ki duyamaz o sesimi.
bilmiyor ki göremez o beni.
bilmiyor ki o toprağın altında, nefes bile alamıyor ki.
toprağının üzerinde ki çiçeklerden biri olmak isterdim ben, anne.
her vakit onunla birlikte...olan
bir çiçek olmak isterdim ben, anne.
V. H. ÖCÜT
M