Aldırma sen insanlar değişmez dediklerine
Öyle olsaydı boğulmazdı kimse bir çift gözde
İnsan değişir elbet
Ve o an
Gözleri başkasının denizi olur
Dalgaları sana kalır
Yüreği başkasının ellerinde atarken
Bir fırtına koparır yüreğinden bütün anıları
Senin denizinden kopan bir fırtına
Anıların perdesi iner o an
Ve denizin sahnesi kapanır bir yerlerde
Duygular birbirine karışır
Tıpkı fırtınanın denizi karıştırdığı gibi
Sonra kaybolur silüet denizden
Sulara karanlık çöker
İhtimallerin ufuğu aydınlatması gibi
Uzaklardan gelen ışık aydınlatmaya çalışır suyu
Bir süre sonra hatıralar da değişime katılır
Unutur unutulur denizler ihtimaller
Sonra sitemler başlar ihtimallere
Boyun eğilir dalgalara
Kaçılır denizlerden
Başkalarına bırakılır denizler ve dalgalar
Mutluluklar seyredilir
Mutluluklar dilenir
Mutluluklara imrenilir
Ve Herşey unutulur
Dalgalar fırtınalar ihtimaller
Yıllar siler son kalanları
Bir şey hariç
Yıllara meydan okuyan
Dalgalara baş kaldıran
Fırtınalara direnen
Son bir kale
Ve canlanır herşey gözünde
Unutulmayan bir çift deniz sayesinde...
©
M