bendim savruk ağacın çıt kırıldım bir dalı
korkardım rüzgarın en ufak uğultusundan
kararırdı gözlerim yumardım sımsıkı
uğursuzluk getirmişti çok uzaklardan
tartıyor vicdanımı dengesiz bir terazi
ve elinde bir ayna yansıtıyor hakikati
anımsıyorum çirkinlikleri tadıyorum utancı
artık tanıyamıyorum o mazbut genç kızı
alaşağı edilmiş göreceli zevkler
doyururdu tatmin olmayan gözlerimi
alınca aklımı başıma anladım ki geçici
bırakacağım maddi olmayan maneviler
©perva_
P