Kavrulmuş demir gibi kızıllaştı yüreğim
Her geçen gün yıpranıyor bedenim
Üstünkörü anlatıyorum vaktim az
Bu acıya nasıl dayansın sıska tenim
Ölüm gibi girdin hayatıma vakitsizce
Su gibi gittin sanki hiç dönmezcesine
Yetmez bu karanlığı aydınlatmaya
Kullansam da aydınlığı bitmezcesine
Her karanlıkta aydınlık var derler
Şerde hayr eksik olmazmış meğer
Görsem ya hemen yokmu bir yolu
İnan bu tüm bilinmezliklere değer
MURAT CAN ÇELİK
S