Yoruldum artık düşünmekten..
Sesinin kulaklarıma inişini
Yokluğunda üstüme vurgunlar çöküşünü
Her gülün bahara dönüşünü
Biliyor musun?
Beklemek yorgunluğun en ağırı
Nefes alıp verirken bile,
Akşam olduğunda karanlığa karışan göz yaşı gibi,
Dalınca uzaklara durgun ve suskun...
Rüzgarın sesi neyler insana sonbaharda
Bir hüzün salar içime yokluğunla..
Yollar uzar hasretlerde uzar
Ölüm olur beklemek
yoksa dönüşü...
Bir de bana sor şair dostum
Beklemek,
Nedir iyi bilirim...
Minik serçenin uçmayı öğrenmesi gibi,
Vakt-i gelince uçarsın ya
Ana ocağından
Boğazına düğümlenir cümleler
Ağlamaklı gözler,
Geceye isyan edercesine..
Bakarsın uzaklara
Hırçın bakışlı kartal misali
Açarsın pençelerini rüzgâra karşı meydan okurcasına...
Bi o kadar da duygusal
Ağlamak yoktur bizim kitabımızda
Bekleriz kanadı kırık kuş misali...
Yarali Ceylan'in yolunu kaybetmesi gibi
Umutla ve sevgiyle bekleriz.
Birgün kapı çalacak ve,
Uğruna canını feda ettiğin sevdan karşında bitivermiş..
O an yüreğinden yanlız şunu fısılda
Beklemek sonu acı verse de
Mutluluk verse de
Ömrüm sonuna kadar beklerim...
Dost Kalemle Keleme Aldığımız Şiirimiz
Keyifli Okumalar...
©saire5534
Ş