Senin sevdiğin o papatyalardan topladım sabahın erken saatlerinde,
Bir fincan kahveni içmeye gelirim belki birgün elimde bir demet papatya ile.
Müebbet gibiydi bu kalbim sana nedense,
O şiir gibi gözlerin aklıma geliyordu zaten her seferinde,
Varlığın huzur yokluğun ise özlemdi artık seni yaşıyor gibiydim hayatımın her saniyesinde.
©by_şair
B