......Ben onu ayışığı vuran gecelerde nefsi suretine aşık kendi gelen gülüşlerde sevdim..
sevgisizliğe ağıt yakmışken dilimde sevda türküsüyle geldim. Mehtaba uyanan gecelerde yakamoz rengindeydi düşlerim.
Sonra;
Gün ağarken safaklarda adaklar adadim uğruna. Gebeydim en müstesna vuslata; bir sevda doğurdum ona gün batarken akşamda karanlık bölünürken bin parçaya hiç bir kalıba sığmayan ruhu canımla bir dilek tuttum aşka.....
........
.............
.....................
©huzunmısra
H