Zamanın karanlığında bir ışık doğdu,
Kırık dökük sokaklarda yankı buldu sesi.
Bir adam çıktı yola, gözlerinde umut,
Elleri kınalı, kalbinde bir ateş.
Tezatlar diyarında, Filistin’in kalbinde,
Adaleti arayan bir bilgeydi o.
Şeyh Ahmed Yasin, adı zayıf bedende,
Ama yüce ruhunda bir cihan sığdırdı.
Tekerlekli bir sandalye, onun tahtı oldu,
Sesindeki gücü, bütün dünyaya duyurdu.
Kelimeleri kılıç gibi keskin, bakışları sert,
Zulmün karşısında eğilmez bir dağ gibi durdu.
Bir halkın acılarını yükledi omuzlarına,
Mescid-i Aksa’nın yankısıydı dualarında.
Her bir kelimesi, bir halkın çığlığı,
Her bir nefesi, özgürlük için bir ağıt.
Zulmün karanlık gölgesinde bir güneş,
Direnişin simgesi oldu, sarsılmaz inançla.
Düşmanlarının korkulu rüyası,
Bir milletin umudu, gururla dolu kalbinde.
Karanlık bir gece, hain bir pusuda,
Bedenine yöneldi düşman füzeleri.
Ama bilmediler ki, ruhu özgürdü,
Onu asla zapt edemezlerdi, ölümsüz bir kahraman.
Şehadetiyle yükseldi göklere,
Adı tarih boyunca yankılanacak.
Bir direniş destanı yazıldı yüreklere,
Şeyh Yasin, hep yaşayacak kalplerimizde.
©hasanbey.
H