Merhaba gözleri uçurum sevdiğim ;
Bu gece sana yazacağım yine.
Anlayacağın 7 küsür milyar insan bu gece seni dinleyecek benden.
Sanki bütün imkansızlıklar bizi bulmuştu.
Bunca zaman düzelmeyen dertlerim ;
sana sarılınca geçecekti belki.
Ne yazık ki sevgilim mesafeler engel oluyor sarılmamıza.
Olsun ruhlarımız sarılsın , en yakın şehir veya güzel bir limanda .
Ki şayet bana sorarsan
Benim en güzel kıyımda limanımda sensin .
Sonra bir yağmur yağardı şehrin en kurak yerine. Çocuklar gibi ıslanırdık el ele.
Yağmurdan sonraki toprak kokusu yokmu ;
hehh işte ben bir senin kokuna sarılırdım birde yağmurdan sonraki toprak kokusuna.
Sonra tutupta hasretinin alnından öperdim ,
Kalabalıklar ortasında .
Çekinmezdim.
Acı çekerken utanmazda
Peki neden sevincini yaşarken utanırdı insan ?
Çünkü insanlar birilerini mutlu görmeye alışkın değildi belki de .
Ön yargıları vardı .
Mutsuzken hep tek başınayken
Mutlu olduğunda etrafı sahte kalabalıklarla doluyordu .
Oysa çokta birşey istememiştim şu hayattan.
Sen olsaydın ve hep ilk gün ki gibi kalsaydın yüreğimde sevgilim.
Buna hayat izin vermiyordu.
Bir verir beş alırdı çünkü .
Aşkını verdi ve benden
Umutlarımı ,
Gecelerimi ,
Gündüzlerimi ,
Hayallerimi,
gülüslerimi aldı .
Hayatta bize oynadı sevgilim.
Kazanan hayat oldu kuşkusuz .
Şayet dünyaya birkez daha gelsem ;
yine seni en çok seni severdim .
Ama sana bir kere daha inanmaz,
Bir kere daha yenilmez
Ve bu denli kırılmazdım.
Bizimkisi sadece bir eylül meselesi.
B