Eylül sabahı bir serinlik var dışarıda,
Yaprakların serinliğini duyuyorum,
Ciğerlerin alev alıyor.
Sesizlik ve serinlik bir an da yok oldu,
Öldü mü yoksa serinlik,
Güvercinler toz oldu uçtu,
Ve çok uzaklarda bir tren sesizliği.
Hayata her zaman yeniden başlama duygusu doğuyor içimde ,
Herşeye rağmen daha çok seviyorum Eylül sabahını...
Her uyanışım da seni görüyorum,
Eylül sabahı sesizliği,
Yapraklar çok uzakta yüreğimi ısıtıyor,
Yüreğimi aşk ile dolduruyorum...
©
E