Aşk’tan sürgün yemiş sevdasına sürgün bir garip aşık
Bir sokak köşesine sızıp düşmüş
Kara bulutlar gibi gecenin zifirinde
Yalnız başına yaşantısına küsmüş bir garip aşık
Aşk acısı yüreğinde mesken tutmuş
Yaşarken yaşamaya umutdu tükenmiş
Umut deyip tutunacak dalı kalmamış
Yalnız başına yaşantısına küsmüş bir garip aşık
Dağılmış saçları her haliyle perişan
Karanlık gecede bir başına dolaşan
Yaşadığı hayat çok yormuş anlaşılan
Yalnız başına yaşantısına küsmüş bir garip aşık
Kurulmadı ki olsun sıcak bir yuvası
Ne hayaller kurmuştu deniz deryası
Hep düştelerde kaldı hayal dünyası
Yalnız başına yaşantısına küsmüş bir garip aşık
Saç sakalı bir birine karışmış
Batmış güneşi dünyası kararmış
Bu hale sebep bir seveni varmış
Yalnız başına yaşantısına küsmüş bir garip aşık
©doğukan01
H