Asırlardan kalan çürük kelimelerimden...
Sen damladın bir nur gibi beyaz sayfalarıma...
Kırık bir dalın zalim sellere bırakıp koyverdiği gibi ızdırabını...
Bıraktım bende ah ile zemherinin kollarına hercai çırpınışlarımı...
Halin nice merhalelarinden pinhan azar azar süzülürken ömrüm...
Anladım...
Artık, ecelimin son mühletine yaklaşmışım...
Sefil duygularımın cenderesinde vaktimi zayi edip...
Kendimi iflah olmaz acımasız dalgaların hoyratlığına bırakmışım...
Zavallı gözlerim aldanırken gecenin kül olmuş soluk grisine...
Sen diye diye Mecnun gibi münzevi bir düşe dalmışım...
Hazan vurmuş muğlak düşüncelerime apansız...
Sararmış buruk dalların ahında benzime düşen matemine saklanmışım...
Dökülen yapraklar gibi ellerimden kayıp süzülen geçmişime ah ederken...
Bir garip gibi firkatinin sızısından nicedir ben, yaralı yüreğimi dağlamışım...
Not: Bu şiir saygıdeğer şairemiz _edalı_'nın “hasrete sarmaşık” başlıklı son şiirinden esinlenerek yazılmıştır. Kendisine bu şiiri yayımlamama müsaade ettiği için müteşekkirim.
©kenanfaik
K