Bir garip yetimim, dertlerimle baş başa,
Gözlerimdeki yaşlar, kurudu zamanla,
Kimse bilmez, hangi acı beni sarmalar,
Yalnızlıkla yürek yanar, kimsesizlikle ağlar.
Gece karanlığı, sessizce örtülerken bedenimi,
Rüzgar, eski hatıralarla savurur gönlümü,
Başımı koyduğum her yastık, acıların adresi,
Her bir dert, hayatımın köşelerine kazınmış sessizce.
Sokaklarda adım, yankılanan bir çığlık gibi,
Her köşe başında, geçmişin gölgeleri beni takip eder,
Bir garip yetimim, rüzgarın acıttığı tenimde,
Karanlık düşünceler, içimi kaplayan yıkıntılarda.
Dertlerim, kalbimde bir yük gibi ağır,
Uykusuz gecelerde, rüyalar bile karanlık,
Kimse bilmez, bu kimsesiz yüreğin sırlarını,
Bir garip yetimim, yalnızlığa mahkûm, dertleriyle boğuşan.
©dersım..
D