Yaşarken görüyor ve taşıyor insan
Derdini ve cefasını zalim dünyanın
Bir garip yolcuyuz anadan doğma
Yalnızca doğarken ağlarmış insan
Her günüm keder içinde hep hüzün
Uzun hayatını kısaltırlar ömrümün
çok gördüler saadeti mutluluğu
vicdan ı hür kalmamış kirli gönlün
Ne yapayım böyle sevgisiz dünya yı
Yoksa vicdan denen ince bir sızı
Unutmuş kendini çoktan insanlık
Aramam yüzlerinde hiç nurdan ışığı
Geldik gidiyoruz işte herkes gibi
Doldurup bu hayatta vaktini
Azrail görününce kaçış yok
sorguya çekecekler orada seni
herkes kendi yaptıyla ki kavrulur
pişman olsan da faydası yoktur
kendi ateşinde yanar insanoğlu
işte senin sonunda ah böyle olur
©chn
C