Ortalık toz duman içinde
Gökyüzü kızıl, kan renginde
Yüzlerce şehidin her bir parçası ayrı yerde
Öyle bir harp ki
Toprak kanla sulanmış, yer gök kana bulanmış
En güzel kurtuluş ölümdü belki de
Ama yoksa nasipte
Kalbe saplansa da hançer ne çare
Yüzünde hüzün ve korku
En sessiz vakitte yerinden doğruldu
Tanıdığı tanımadığı herkes içmişti şehadet şerbetini
Şimdi yalnızdı o, kimsesizdi
Ah keşke o da tadabilseydi şehitliği
Ne de çok isterdi
Olsun, yine de o gazi olma şerefine erişti
©divaane
D