Yine yalnızdım o gece her zamanki gibi
Donuk ve soğuk gece yokluğundaydım
İntihar etmiş içim Kalbimde maziden izler vardı
Bir yangın oldu yüreğimde tutuştu
Hiç beklemediğim bir anda içimi intihara bağlayan bir acı düştü
Gözüm yaş, oturdum hüzünlendim o derde
21.yaşım ve ben hala kaldım o yerde ...
Son bahar uğradı o yıl yüreğime
Sararttı gülleri uğurlayamadım bı türlü aklımdan
Bı diken batmıştı sanki hayatıma
Büyüdükçe büyüdü sancı girdi her gün karnıma
Öyle bir hayat yaşadım ki ,
Erken oldu benim için son yolculuklar
Ellerim çığlık çığlık deprem gibi ama kışlık
Öyle bir Yara oldu ki o gün kalbimde
Hiç kapanmayacak bir yara
Kanattim defalarca canımdan can gitti.
Günler geçti,haftalar geçti, aylar geçti hatta yıl geçti
Zamanla alıştığımı farkettim ama hiç unutmadım
Acıya direnen bedenimle ancak,
Yüreğimdeki sabıra sığınıyorum çaresizce
Ve kulaklarımda çınlıyordu sözler hançer gibi
Ama yaşama sığınıp devam ediyorum tabiki.
Anlatmak istedikçe herşeyi birden yitiriyorum
Dinmek bilmeyen o sızıya gecelerimde ağlıyorum
O günden sonra her gün yeniden ölüyordum
Ve hayat ıslık çalarak geçiyor önümden
İçimi kemirdi dayanamadı yüreğim
Çaresizce kaldı olaya bakışlarım.
©gzlkz
G