Bir Gece Vakti Yine Ben

Saat gecenin on ikisiydi,
Ben ise boş bir bankta oturuyorum alıp elime kahvemi,
En sevdiğim andı bomboş sokaklar ve havanın hafif esintisi,
Bazen de yol kenarındaki köftecinin radyosunda çalan efkârlı bir türkünün sözlerinde buluyorum kendimi,
Dostum falan yoktu ama hayat böyle de güzeldi,
Zor günler karşıma çıksa bile yine de eksik etmedim tebessüm etmeyi,
Her seferinde Allah'a dua ettim sonbaharın ayazı sürüklemesin diye hüznün ötesine beni.
©by_solist