Bir griyi sevdim ben
Belki de o gri
Kara trenin hüzün kokulu dumanıydı
Vereceği yalnızlığa rağmen bekledim
Dumanını içime çektim
Sarıldım o griye
Ona sarılır gibi..
Sonra açtım gözlerimi
Gri çoktan gitmişti yanında siyahla
Oysa ben beyazdım
Hep masumdu düşüncelerim
Belki de bu yüzden kaybettim..
Bir griyi sevdim ben
Uçan kuşun kanadındaki
Gidiyordu ufka
Bakmıyordu hiç ardına
Her kanat çarpışında
Gökyüzüm daha da uzaklaşıyordu bana..
Ben de isterdim peşinden gitmeyi
Ama zincirliydi ayaklarım yeryüzüne
Kırıktı kanatlarım
Belki onun sevgisi kurtarırdı beni, iyileştirirdi
Ama yoktu ki hiç bana meyli..
©merinidya
M