Bir gül gibi
Anılarının arasında kuruyorum.
Yapraklarım dökülüyor,
Avuçlarına.
Alıyorsun düşen yaprakları,
Kokusunu içine çekiyorsun
Belki kokum gelir
Belki özlemim biter
Belki herşey geçer diye.
Ama hiç birşey olmuyor
Ne kokumu alabiliyorsun
Ne özlemini dindirebiliyorun
Hiç birşey olmuyor.
Herşey imkânsızlığa bürünmüş gibi
Olanlar olmuyor
Bitenler bitmiyor
Dünya dönmüyor
Güneş doğmuyor
Karanlıklar aydınlığa çıkmıyor
Kışın sonunda bahar görünmüyor
Mevsimler birer yalan oluyor
Her vakit kışta kalıyor yüreğimiz.
Günler acımasızca geçiyor
Her gün dahada hasretle geçiyor
Ömrümüz
Oysa gönlümüz bu olanlara
Razı değil...
©mehmetbk11
M