Ah! Ben Kim'im bir insan'ım
Ben ne zaman hayatı görürüm
Doğduğum zaman peki alnıma
Yazılmış keder ne söylüyor ki
Önümde bilmem kaç sene var
Ah! Hayat benim değil ki bana
Kalsın zaman esirim olmaz ki
İçimde dursun can benim değil ki ömrüm çok olsun toprak alır
Hakikat ölüm üzerine kurulu dur!
Ah! Nasıl ağlar gözler yaşsız
kalmıyor tebessüm gül e bile
Her insanın kendine göre bir
Derdi vardır! zulme karışmış
Merhaba! doğan güneş ışığı
Cama vurduğun ilk seherine
Uykusuz matemli bu yüzüm
kısıtlı sevinç ve mutlu olmak
Neşe içinde yâ kalabilsem
bir yanım yaprak dökümü
kış masalı yaşıyor ılık tenim
rüzgâr-ı okşar misâli!
Ne zaman gülsem hemen içim
Kan ağlıyor hüzün dolu yıllar a
Seneler e bir çare bulabilsem
Ama geçmişten gelen bir buruk hikayem var!
Siz neşeli insanlarsınız ben değil gülüyorum herşey yalan
Ayrılık yaşadım ta küçüktüm
Çocuktum sokaklar bana dardı
şu kalbim bilseniz çok ağrıyor
alıştım gün geçtikçe! Sessiz
tanık olduğu zaman ağladım
Tutmak imkansız geceler'ce
Yaratabilseydim mutluluğu
Bir Dilek hakkım olsa keşke
Belki mutluluk yakınım da
Onu görebilmem için kendi
Dünya'mı aydınlatmam gerek
Neşe kaynağı asıl tebessüm
Bir gülümseme oysa yetecek!
C