Saat 11 günlerden pazar
Bulutlar bugünde hıçkırarak ağladı
Güneş ise elinden oyuncağı alınmış küçük bir çocuk gibi kendi köşesinde
Nefesim bir mahkum gibi duvarlara çentik atar
Parmak uçlarında gezinmiş binlerce fersah
Kendime kaptan diyemiyorum hala
Azgın dalgaların pençesindeyim orda yatıştım
Biri mavi biri beyaz rüyada olsa erken uyandım
K