Ve bir gün, unutacağım herşeyi,
Ve o gün herşey bitmiş olacak çoktan,
Ne boğazımda bir düğüm, ne göğsümde bir ağırlık,
Nede ben olacağım,
Nede mutluluğa hasret kalacağım.
Belki o gün çok yakın belki çok uzak,
Kışı yaşamayacağım artık her mevsim,
Son kez kalacak kursağımda hevesim.
Satırlar ve kalem bana katlanmak zorunda kalmayacak,
Ve kimse beni anlamak zorunda olmayacak,
Geceler bile kurtulacak benden, sahte dostlarım bile,
Belki güneş bir daha doğmayacak benim için,
Bir yaprak sallanmayacak dalında benim için,
Yazdıklarıma ağlamayacak yalnızlar için için,
Ben mutlu olduğumda, herşey bitmiş olacak.
( Metin özcan )
M