Dünya dönüyor durmadan,
Günler ayları,aylar yılları getiriyor ardından.
Mutluluklar ve hüzünler karışmış,
Süzülüyor yanaklarımdan.
Yaşlanıyor her insan zamanla,
Ak düşüyor saçlarına,
Nasır tutmuş eller beliriyor,
Yolun yarısına gelince beden.
On,yirmi,otuz,kırk sen sen ol,
Her anın tadını çıkar o an.
İyi şeyler yapmayı da unutma,
Ne götüreceğini sanarsın yanında.
Ömür bittiğinde,ayrılık vakti geldiğinde,
Bir tren yanaşır kalpteki istasyona.
Bavulda yapılan iyilikler ve kotülükler,
Son yolcu da gidiyor trenle sonsuza.
Bizlerde yolcu olacağız elbet bir gün,
Şiirlerimizde anılsın ismimiz hece hece.
Bir şair vardı denilsin ardımızdan,
Ne de güzel dokunurdu kalplere.
T