Sessiz gelir ölüm
Sevdiğini yaşarken onu bilemezsin
Hatta hiç düşünmez
Nasıl bir şey olduğunu
Sadece sevdiğinin gözleri
Vardır aklının bir köşesinde
Bir gün geldiğinde
Çok soğuk olduğunu
Hissettiğinde bir şeylerin
Anla ki o gelmiş demektir
Ve sevdiğinin ayrılışı
Çok sessiz olmuştur
Yanağına son bir kez
O dudağını deydirmemiştir
Yokluğunu saymaya başlamışsındır sen
Sayarken soğuğu daha da soğuk
Yokluğu daha da karanlık olmuştur
Gökyüzünde bir yerlerde
Seni izlediğini kendine inandırırsın
Ama bir zaman sonra anlarsın
Ne kadar acı olduğunu ölümün
Bir gün geldiğinde işte
Anlarsın tek başına yemek yemenin
Koca iki kişilik yatak da
Bir başına yatmanın çaresizliğini
İçinden üçe kadar sayıp
Gözlerini kapatıp açarsın
Bir daha, bir daha ve bir daha...
Sonuç hep aynı
Soğukluğu yüzüne vuruyordur
Yatağın sol tarafından esen rüzgarın
İşte o zaman anlarsın bir gün geldiğini
Ve hayatı bir başına anlamayı
Gökyüzünü tek başına sevmeyi
Sinema salonlarında izlerken bir filmi
Yanındaki o koca boşluğun omzuna yaslanıp
Anlayabildiğin bir başka yer daha
Öldüğünü orada anlarsın
©ferhatanıl
F