Hani bir gün gelir de özler ya insan
Kaybolmuş bir benliğin efkarını
Anılar dolup taşar sığmaz içine
Suçludur herşey den zaman
Habersizce güneş yakar yine ömürün bir gününü
Ey sevgili o günleri sen de özlemedin mi?
Bak rengarenk çiçekler açıyor yine ölümü unutarak
Gel biz aşkı yaşayalım, cenneti bekleyerek
Gülüşünde kalmış, gözlerim göğün sonsuzluğu gibi
Gizemli ve buğulu dalgın seyreder gökyüzünü
Bilmem artık vaktimiz var mı yaşamaya…
Gizlenmiştir kuytu bir köşede ölüm bekler bizi,
Dargınlıkla gelip geçti oysa ömrümüz
Bir kötü alışkanlık gibi özlemek seni…
Bir alışkıyı bırakırcasına nükseder
Bir boş söz, kısık bir çığlık gibi
Öğreneceğiz umudun yaşam olduğunu
Her sabah aynada yansıyan gözlerde
Ve kuruyup kalır yürek…
Kimin umurun da ki yaşlanmak…
Bir gün gelirde unutursam seni…
Yüreğimde yerin hâlâ öyle işte…
©eminbarut
E